1.     Güvem hanım, sizi tanıyoruz ancak Banvit Ailesi’ne yeni katılan arkadaşlarımız için kısaca bahsedebilir misiniz kendinizden?

 Kendimden söz etmeyi çok sevmiyorum ama,ben bir dinazorum.50 yıldır çalışıyorum.Okul öncesi eğitimde,grup lideri olarak çalışmaya başladım.Bundan 50 yıl önce Zeytinburnu gecekondu bölgesiydi ve Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu o bölgede okul öncesi eğitim için bakımevi ve bu konuda uzman yetiştirmek üzere bir de okul açmıştı. Çalışanların yarısı İskandinav ülkelerinden gelen ve eğitim veren uzmanlardı,diğer yarısı da biz Türklerdik.İstanbul’da İngiliz Dili ve Edebiyatı’nı bitirince,Norveç’e de giderek bu işin eğitimini orada da aldım.Çocuklarla çalışınca,annelerle de çalışmak gerek.Kadın ve kadına karşı şiddet konularında araştırmalar yaparak,kadın konusuna duyarlı olan sivil toplum kuruluşlarında eğitim koordinatörü olarak,ülkemin her yerini dolaşarak,kadınlara sarıldım.Yani sözün özü ben çocuk ve kadınlarla hal-hamur olmuş bir dinazorum.

2.     Banvit çocuk evinin kuruluş hikayesini bizimle özetle paylaşır mısınız? Çocukevinin kuruluşuna vesile olan olay neydi?

 Banvit Çocukevi bundan 20 yıl önce kurulduğu zaman, kurucuların aklında bence tek bir şey vardı:annelerin çalışırken kafaları rahat olsun.Banvit çalışanlarının çoğu kadın.Evde çocuğunu bırakan kadın,aklını da evde bırakıyor.Huzuru olmuyor.Banvit’in amacı huzurlu annelerle çalışmaktı.

 

3.     Şu an çocuk evimizde kaç öğretmen görev yapıyor ve kaç öğrencimiz var?

Şu anda çocukevimizde 10 grup lideri var.120 tane de çocuğumuz var.

 

4.     Sizce, Banvit çocuk evinin en ayırıcı özelliği nedir?

Banvit Çocukevinin bence en ayırıcı özelliği,bakımevi değil bir eğitim kurumu olması.Anneler çocuklarını salt yesin,içsin,uyusun diye değil de eğitim de alsınlar diye çocukevine vermek istiyorlar.Öğrenmeyi öğreniyor çocuklarımız.Gezerek,eğlenerek,sorarak,sorgulayarak öğreniyorlar.Özgüvenleri çok yüksek oluyor çocuklarımızın.Akıllarının almadığı herşey sorguluyorlar.Hayatı sorguluyorlar.Bu arada çocukevinde sadece çocuklara yönelik değil çalışmalarımız.Anne ve babalarla da çok yoğun eğitim toplantılarımız var.Onlar çocuklarını ve kendilerini tanıyarak hayatı değiştirip,dönüştürüyorlar.

 

5.     20 yıl önce ve bugünü değerlendirirsek, anne ve babalar daha mı hassaslar? Peki ya çocuklar?

Anne ve babalar hassaslar mı yoksa bu internet nedeniyle çok bildiklerini mi düşünüyorlar ayırt etmek zor.Ama çocuklar yaman.Onlar biliyorlar.İsteklerini çok açık bir şekilde ortaya koyuyorlar.Fazla da bir şey istedikleri yok.Sevgi ve ilgi istiyorlar.Anne ve babalarıyla zaman geçirmek istiyorlar.Var olduklarının,birey olduklarının herkes tarafından görülmesini istiyorlar.

 

6.     Çalışan anneler için çocuklarından kreş döneminde ayrılmak güç görünüyor. Bu konuda kısaca annelere ne / neler önerirsiniz?

Çocukevine başvurularda veli ile yaptığımız görüşmelerde ben anne veya anneanneye soruyorum;”çocuk bize gelmeye hazır da siz hazırmısınız?” diye.Anneler duygusal davranıyorlar ve çocukları için hep vazgeçilmez olmak istiyorlar.Anneler çocuklarının büyüdüğünü kabullenmekte zorlanıyorlar. “Benim bebeğim.” “ Prensesim.” “Prensim.” olunca çocuklardan ayrılmak da zor oluyor.Seviyeli ve eşit ilişki kurularak,mantıklı düşünülürse çocuk için kendi akranlarının arasında olarak,hayata karışmak ve kikirdemek kadar mutluluk verici bir ortam sizce neresidir?

 

7.     Uyguladığınız eğitim modelinin geri dönüşlerini nasıl değerlendiriyorsunuz? Örneğin ilköğretime başarken çocuklarımız nasıl donanımlara sahip oluyorlar. Daha kolay bir geçiş mi yaşıyorlar?

 Uyguladığımız eğitim modelinin geri dönüşünü çocuklarımızı ilk okulda da izleyince değerlendirmiş oluyoruz.Banvit çocukevinden ilköğretime giden çocuklar farklılar. Biz hiç alçakgönüllü değiliz ama ilkokul öğretmenlerinden aldığımız geri bildirimler bizi doğruluyor.Çocuklarımız özgüven,çabuk öğrenme,kendilerine saygı,kurallara uymak,sıraya girmek,sorumluluk almak konularında diğer çocuklara fark atıyorlar.Bu bir gerçek.Ama okullarımızdaki eğitim sistemi, “dur,otur,sonra konuş,sormadan cevap verme,” düzeyinde olduğu için zorlanıyorlar.Ama ilkokula gidecek olan çocuklarımızı mutlaka bir okula götürüp,orada derslerin akışı hakkında bilgi sahibi olmalarını sağlıyoruz.Sorun olursa ve veli de bizden yardım isterse okula gidip öğretmenle konuşuyor ve çocuğumuzun özelliklerini paylaşıyoruz.

8.     Mezunlarla iletişiminiz sürüyor mu? Aradan yıllar geçtikten sonra eski mezunlarınızı karşınızda görünce ne / neler hissediyorsunuz?

İletişimizi sürdürmeye çalıyoruz.Eski mezunlarımızı karşımızda görünce, “bu seneler nasıl da geçti.” diye düşünüyoruz.Yanlız biz hep onları mezun ettiğimiz yaştayız.Onlar büyüyorlar.

 

9.     Eklemek istedikleriniz?

Anlatmak,anlatmak çok anlatmak istediğim şeyler var.Okul öncesi eğitimde çalışınca malum çok konuşuyoruz.Ancak gönül ferah da yer dar.Bu nedenle bizden daha başka bilgi almak isteyenler,sizin vasıtanızla ulaşabilirler.Bu fırsatı verdiğiniz için Banvit Çocukevi adına teşekkür ederim.

 

 

Vaktinizi ayırdığınız için teşekkür ederim.